அச்சச்சோ

அச்சச்சோ

மொத்தமாய் சக்கரை அனைத்திலும்

எறும்புகள் மொய்த்தது அச்சச்சோ

அச்சச்சோ

தித்திக்கும் சக்கரை வேறென

எறும்புகள் வேறென 

பிரிப்பது எப்படி அச்சச்சோ  

 

இனிப்பிருந்தால் எறும்பும்தான்   

தானே வருகின்றது

இனிப்பினைத்தேடி எங்கிருந்தாலும்

அவைகள் போகின்றது

எறும்பும் ஓர் உயிர் இனிப்பும் ஓர் பொருள்  

இரண்டும் ஒன்றாய் இணைகின்றது.

 

அச்சச்சோ

மொத்தமாய் சக்கரை அனைத்திலும்

எறும்புகள் மொய்த்தது அச்சச்சோ  

 

இனிப்பில் மொய்த்த எறும்புகள் யாவும்

ஒன்றாகத்தான் உள்ளே நுழைந்ததா

இனிப்பை தேடும் ஏக்கத்தில் இரவினில்

கண்தெரியாமல் அதில் மொத்தமாய்  விழுந்ததா

ஏழு பாதாளம் தாண்டி ஒளித்தாலும்

இனிப்பின் இடம் அதற்க்கு தெரியாததா

அவை ஒன்றாய் சேர்ந்துதான்  வருமென்ற

ஒற்றுமை தத்துவம்

இன்றேனும் உனக்கு புரிகிறதா.?

 

அச்சச்சோ

மொத்தமாய் சக்கரை அனைத்திலும்

எறும்புகள் மொய்த்தது அச்சச்சோ

அச்சச்சோ  

தித்திக்கும் சக்கரை வேறென

எறும்புகள் வேறென  பிரிப்பது எப்படி அச்சச்சோ   

 

இனிப்பு எங்கிருந்தாலும் உனக்கிந்த

ஈயும் எறும்பும் மொய்க்குமென்றறியாததா

இனிக்கும் சக்கரை

அவைகளும் கொஞ்சம் தின்றால்

உனக்கந்த நஷ்ட்டத்தை தாங்க இயலாததா

அவைகளும் கொஞ்சம் தின்று போகட்டும் என்ற

கருணையும் உன் மனதில்  கொள்ளாததா?

அதுவும் ஓர் உயிர் அதுவும் வாழட்டும்

என்கின்ற இறைவனின் குரல் உன் காதில் விழுகிறதா ?

இராமன் கைய்யில் இல்லாத வில்லா

கண்ணன் கைய்யில் இல்லாத குழலா

எறும்பை விரட்ட இது ஏதும்தான் உதவுமா

இன்னும் உன் மனதில் வேறேனும் எண்ணமா?

 

உன் நாவில் மட்டும்தான் உமிழ் சுரக்குமா என்ன

அவை நாவிலும் தான் சுரக்காதா 

இயற்கையில் அவைகளின் பங்கை நீயும் தான்

திருடி ஒளித்திட்டால்  அவைகளும் பொறுக்குமா ?

 

அச்சச்சோ

மொத்தமாய் சக்கரை அனைத்திலும்

எறும்புகள் மொய்த்தது அச்சச்சோ

அச்சச்சோ

மொய்த்துள்ள எறும்பினை  சலடையில்

சலித்துத்தான் மொத்தமாய் எடுக்கணும்

அச்சச்சோ

இதைவிட்டால் வேறு வழியில்லை

உனக்குத்தான் இங்கே அச்சச்சோ

 

 

சுந்தரேச்வரன்      By Sundareswaran   Date: 3rd October 2017.

 

Courtesy: Lyric: ‘ThathithOm’

Film : Azhagan Tamil

 

Please link with https://www.youtube.com/watch?v=pbUz3wtoH4g to hear the melody and dance.

 

When I read the second word ‘thithikkum’ my brain flashed in a cranky manner. I had read Mark Twain’s Ants in which he had explained about the intelligent behavioural patterns of ants.

Please link with http://blogannath.blogspot.in/2010/04/hilarious-mark-twain-essay-on-ants.html

 

Quote from Hilarious adventure of Ants.

‘I admit his industry, of course; he is the hardest working creature in the world,–when anybody is looking,–but his leather-headedness is the point I make against him. He goes out foraging, he makes a capture, and then what does he do? Go home? No,–he goes anywhere but home. He doesn’t know where home is. His home may be only three feet away,–no matter, he can’t find it’.

Advertisements

காலை ஒளிக்கதிர்  தழுவத்தழுவ  

காலை ஒளிக்கதிர் தழுவத் தழுவ

பனி முத்து முகங்கள் எழிலுடன் சிவக்க   

பகல் அது  மார்பில் கதிரவன் கரங்களால்

பவழ மாலைகள்  அணிந்திட கண்டேன்.

 

தென்றல் அவள் தன்  மெல்லிய கைகளால்

ஏரியின் நீரை  மெல்லென தழுவ

அலைகளாய் மாறி  கரையில் தவழ

இயற்கையின் அழகில் தூய்மையை கண்டேன்.

 

குனிந்து நிற்கும் தாமரை மொட்டுகள்

தன்  காதலன் கதிரவன் வரவை நோக்கி

காமன் அவன் தன்னை தழுவி செல்ல

கண்விழித்தவளும் முழு மலராய் விரிய.

எங்கும் இயற்கையின் புதுமை கண்டேன். 

 

கோயில் மணிகளின் நாதம் எழும்ப

வேத மந்திரங்களின் தேன் இசை  ஒழுக

காற்றின் அலைகளில் அவை எங்கும் பரவ

எங்கும் எதிலும் ஓர் தெய்வீக  தன்மை கண்டேன்.

  

குருவிகள் கிளிகள் புறாக்கள் அனைத்தும்

தன்  மழலை மொழியில் கொஞ்சி ப்பேச

கோபுரம் விட்டவை  வானில் பறக்க

அவைகளில் இறைவன் இருப்பதாய் உணர்ந்தேன்

என்னை  நானே மறந்து நின்றேன்.

 

சுந்தரேச்வரன்

By Sundareswaran  Date:  3rd October 2017.

 Set to Raag malayamaarutham 

வா வா வா அன்பே வா

இப்படியும் ஓர்  மாறுபட்ட சிந்தனை

ஆண்:  

வா வா வா  அன்பே வா

தா தா தா உன் மனதை தா

 

எனக்கொரு சிறு கவிதை,  நீயும்

அதை நான்,

எழுதயில்   புது கவிதை

தினம் எழுதி எழுதி அதை படித்திட

வா வா வா.

 

நாலு கண்கள் ஒன்று சேர

காதல் இங்கு மலர்ந்திடுமோ

கால காலமாய் தொடரும்

காட்ச்சிகளும் தொடர்ந்திடுமோ 

பெண்:

காகிதத்தில் மட்டும் எழுதும்

கவிதை இல்லை காதல் கீதம்

அதுவே,

கால காலமாய் தொடரும்

இளமையில் உருவாகும் கீதம்

கடல் தாண்டி  எங்கு சென்றாலும்

இதன் தொடர்வு எங்கேயும் இருக்கும்

இரவுபகல் இதற்க்கென்றும் இல்லை

இனிய ராகம் இசைத்திருக்கும்

 

நீயும் பாதி,     நானும்  பாதி

காதல் கொண்டு முழுமை பெறுவோம்

வா வா வா கண்ணா வா

தா தா தா உன் மனதை தா.

 

ஆண்:  

நானும்  நீயும்  யார்தான் இங்கே  

ஒன்றுக்கொன்று அறிமுகம் ஆனோம்

இன்று தொட்டு  நாம் இருவரும் இங்கே

ஒன்றுசேர்ந்து கூடி வாழ்வோம்

பெண்:

கூடி வாழ்ந்தால் கோடி நன்மை  

சான்றோர் சொன்ன வார்த்தைகள் தானே

அதை நாமும் கடைப்பிடிப்போம்

உறுதி கொண்டு ஒன்றாய் வாழ்வோம்

ஆண்:

இனிய ராகம் இசைக்கும் வீணை

என்னுடன் அது,

ஸ்ருதியுடன் இங்கே சேராதோ

பெண்:

உதய மாகும்  வரையிலும் அதனை  

தொடர்ந்து நீயும்  மீட்டாயோ

 

வானம் எங்கும்,         கோடி ஒளிகள்

நம்மை,  கண் சிமிட்டி வரவேற்க்கிறதே

வா வா வா  கண்ணா வா

தா தா தா உன் மனதை தா.

 

ஆண்:

காளிதாசன் பார்த்திருந்தால்  

காவியங்கள் புனைந்திருப்பான்

மீண்டும் ஒரு மேகதூதம்

என்னை வைத்தே படைத்திருப்பான்

ரவி வருமுன்  உனை  வரைவதற்க்கு

மனதில்,

பல கோணங்களில்  பார்த்திருப்பான்

வானவில்லில் கூட இல்லாத

வண்ணங்களை தேடியிருப்பான்

பெண்:

யக்ஷனாக  நீ இல்லையே  

என் பக்கம் தானே  நீயும் உள்ளாய்

இன்னும் பிறக்க வில்லையே

இம்மண்ணில்,

நம்மை பிரிக்க யாருமே

உன் விரல்கள் கொண்டு தூரிகையாய்

என்னை வரைய மாட்டாயோ

என்ன வண்ணம் வேண்டுமேனும்

உன் கண் முசிகளினால் தூவாயோ

 

நானும்  நீயும்  ஒன்று சேர்ந்து

வானம் முழுதும் பறந்திடுவோமா

வா வா வா கண்ணா வா

தா தா தா உன் மனதை தா

 

ஆண்:

எட்டி நின்று பார்க்கும் பொழுதும்

தஞ்சை,  கலை அழகு  கொஞ்சுமே

பக்கம் வந்து தொட்டுவிட

என் மனமும் கெஞ்சுமே

பெண்:

கொஞ்சுவதும்  கெஞ்சுவதும்  

நம். இளமை பருவ உடன்பாடு

மிஞ்சமட்டும் செய்யாமல் நாம்

இருப்பதுதான் பண்பாடு

மெளனமாக இருந்துவிட்டால்

சம்மதத்தின் முன்னுரையோ

ஆண்:

மனதை நானும் தந்துவிட்டால்  

முடிவுரைக்கு சம்மதமோ

 

ஆண்:/ பெண்:

இன்னும்  என்ன,  சொல்ல வேண்டும்

இனிய ராகம் இசைப்போம்  நாமும்

 

ஆண்:

வா வா வா  அன்பே வா  

தா தா தா  தேன்  அமுதை தா

பெண்:

வா வா வா  கண்ணா வா  

தா தா தா பேரின்பம் தா

 

சுந்தரேச்வரன்  Date: 7th October 2017.

 

Courtesy:  Inspiration from Mu Metha’s poetic lyric  Vaa vaa vaa  anbe vaa

From film : Velaikkaaran 

Thank you sir 

A poetry that brings awareness and awakening:

Naalu KaNgaL paathai pOda

Naagareegam vaLarnthathu

 

Shah Jahaanai paarthathillai

Naanum unnai paarkkiREn

Daagam konda dEgam ondru

Paadum paadal kEtkkiRen 

 

Taaj Mahaalin kaathilE

Raama gaathai kooRalaam

 

MaaRum Intha boomiyil

MadangaL ondru sEralaam

 

Poem  written By Mu Metha

 

The planet earth got into the Milky Way as one among the eight other known planets to the mankind.

 

Read the first two lines in the poetry.

 

The human beings got formed on this earth after millions of years of transmutation process according to Darwin and it’s true.

The cave men started seeing each other and the civilization started on the shores of river valleys. Food was the main requirement. Slowly the shelter and clothing came into existence.

The unknown lands across the seas were found after exploration.

The Mayflower was the ship that in 1620 transported 102 passengers, including a group of people seeking religious freedom. Their original destination was the Virginia Colony but they were forced to land instead at the Cape Cod hook. Their story is one of suffering and survival in a harsh environment. The voyage is one of the most famous in early American history. Today’s America is only because of these people’s effort.

India, the so called the vast land Bharath has its own history dating back from many thousands of years even before other parts could see  the light of the day. It was a Vedic land, fully developed. There were no cornered boundaries for it at that time.

Many kings ruled over this vast land and had left their footprints.

Then the Mughals invaded, saw this serene land and settled for many years.

They also left so many things like forts and memorials and mausoleums in India and we have them as Taj Mahal and as Red fort and like that, so many with us.

 

The second stanza:

 

We have not seen Shah Jahan but we are looking at each other. When we look at The Taj we feel it belongs to the serene love and the cry of a maiden. We must preserve these without any decay or destruction as we must leave it to our next generations to see and cherish about the past. Let us remember we have already killed many flora and fauna for our existence and have brought them even to the level of extinction. Let us stop it now, otherwise we will perish.

The  statement of the UP chief minister Yogi Adityanantha ‘Ramayana and the Geetha represent Indian culture’ should be ignored and also the adamant action of removing TheTaj from the tourism map.

Our great epics The Ramayana and Mahabharata have its own history and the Geetha is a part of latter. These were written millions of years ago. The Vedas and Upanishads were a subject taught in the Nalanda and Takshila Universities. These great edifices were destroyed either by war, vandalism or by time. We, our past generation did not try to preserve these or they could not due to the invasions.

What is lost is lost.  Like the Coliseum in Rome, these are still lying here as remnants and we do not know how to reconstruct them.  Let us at least preserve the land where it was once and not make money by changing it into real estate lands by the vested interests.

 

The third stanza:

 

Nothing wrong in having a discourse on Ramayana and Mahabharata sitting in the precincts of the vast garden of Taj Mahal. But let us not fill the place with litters like paper cups and food wastes.

Even we can have a religious discourse on The Holy Quran and Guru Grandh Sahib belonging to the Muslims and the Sikhs and again the teachings that of Buddhism and Jainism and on the Bible that belongs to Christianity. Many will know more about religion and it’s good for the awareness and paving a new serene path for the awakening of a New India.

If Swami Vivekananda were reborn he will do the same, I am sure.

Today the music concerts are performed on the silver sands of great beaches and even bhajans are conducted in trains and buses. It should be extended to the masses. It should not be merely sold for tickets alone.If one considers music, the octaves of which are the manifestations of God, and then people have started understanding the presence of God everywhere.

 

The last two lines:

 

The inter caste and inter religious marriages are the outcome of the civilization. So, as years pass by, there will not be any religion and there will not be any caste. The castes in the Hindu Religion came out as the division of society as per the work they carried out. Or the age old Aryans would have created to suit their interest. Here also I do think that they formed these classes at their own will and as days passed some became oppressed classes because of their own negligence and illiteracy. Or here also the feudalism of the orient might have been prevalent.

Even today it continues and we say we are developed nation. Looking at the present scenario of political India it can take millions of years to get reformed.  Let us wait until a new era dawns.

Jai Hind.

 

By Sundaresaran Date: 4th October 2017.

 

Source:  News in Times of India, Chennai edition dated 4th Oct.

Internet information

A statement from the ‘An interview with UP Tourism Minister Rita Bahuguna Joshi’

നിൻ മുഖം മാത്രമല്ലാതെ

സന്ധ്യ മയങ്ങും നേരത്തൊരു

ചെറു കുന്നിൻ മുകളിൽ ഇരുന്നു ഞാൻ

എൻ മനം കൊതി തീരും വരെ

കടലും  ആകാശവും നോക്കി നിന്നു.

 

ദൂരെ കടലിൻ ഒരത്തായ്

വാനം തോടുമാ മമ്പരാന്തം

തൊട്ടുരുമ്മി വാനത്തെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചവൾ

മുത്തമിടുന്നതായ്  ഞാൻ കണ്ടു..

 

നീല  ക്ഷീരാഭ്‌ധിയിൽ എൻ മനം അലിയെ

നേരം പോയ്‌  മറഞ്ഞതുപോലും അറിയാതെ

ഓർമയിൽ വന്ന പല നല്ല കിനാവുകളിൽ

എന്നെ മറന്നു  ഞാൻ തനിച്ചിരുന്നു.

 

പകൽ നിറം  മാറി ഇരുൾ പടരേ  

ഞാൻ അറിയാതെ എൻ പിന്നിൽ ഒരാൾ വന്നി

ഇരു കൈകളാൽ എൻ കണ്ണുകൾ മൂടി മറയ്ക്കേ,

ആരെന്നവൾ കൈകൾ തൊട്ടതും  ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

 

പട്ടിൽ വീശും  സുഗന്ധത്തിൽ ഞാൻ അറിഞ്ഞു

പൊങ്ങി വന്ന നിശ്വാസത്തിൽ ഞാൻ അറിഞ്ഞു

ഹൃദയത്തിൻ തുടിപ്പുകളിൽ ഞാൻ അറിഞ്ഞു

അവൾ എന്നിൽ മാത്രം ഉള്ളവൾ എന്നറിഞ്ഞു.

 

കണ്ടു പിടിച്ചല്ലോ  കൈകൾ തൊട്ടതും

എന്നെ ആരെന്നു  നിങ്ങൾ

എന്നവൾ മൊഴിഞ്ഞതും

ഇതിൻ  മായാ രഹസ്യം എന്തെന്ന്,

വന്നവൾ കാതിൽ ഞാൻ മെല്ലെ മൊഴിഞ്ഞു.

 

പുഞ്ചിരി പൂത്തവൾ എൻ കൈ വിലക്കവെ

എൻ കൈകൾ തിരുമ്മി അവൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു

 

ആഴക്കടലിൽ നിങ്ങൾ  എന്ത് കണ്ടു

നീലമാം വാനതിൽ  എന്ത് കണ്ടു

വെൺ നുര നുരയും അലകളിൽ എന്ത് കണ്ടു

അതിൽ പൊങ്ങി വന്ന നീർ കുമിളകളിൽ എന്ത് കണ്ടു

ഇടവിടാ വാനം  ഓട്ടുമൊത്തം അളന്നതിൽ

കിട്ടിയതെന്തെന്നു ചൊല്ലിടാമോ

 

ആഴക്കടലിൽ  ഞാൻ നിൻ മുഖം കണ്ടു  

നീലമാം  വാനതിൽ   നിൻ മുഖം കണ്ടു

വെൺ നുര നുരയും തിരകളിൽ നിൻ മുഖം കണ്ടു

അതിൽ പൊങ്ങി വന്ന കുമിളകളിൽ നിൻ മുഖം കണ്ടു

ഇടവിടാ വാനം  ഓട്ടുമൊത്തം അളന്നതിൽ

നിൻ മുഖം അല്ലാതെ

വേറൊന്നും അതിൽ ഞാൻ കണ്ടില്ല.

 

ചിരിക്കും നിൻ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടതും

നിൻ കൈ തഴുകി ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നിന്നതും

നിൻ പുഞ്ചിരി തൂകും  മുഖം മാത്രം അല്ലാതെ

വേറൊന്നും  ഞാൻ ഇവിടെ കണ്ടില്ല.

വേറൊന്നും  ഞാൻ ഇവിടെ കണ്ടില്ല.

 

 

By Sundareswaran  Date: 29th September 2017.

 

From Bharathiyaar KavithaikaL

KaNNammaa en kaathali 

“Pinne vanthu nindru kaN maRaithal”

 

What a lovely song!  I have never heard people singing this song in concerts or so far it hasn’t appeared in any film .

Thanks for the inspiration to translate in Malayalam.

நம் நாட்டை சுற்றி வருவோம்  

நம் நாட்டை சுற்றி வருவோம்

நம் நாட்டை சுற்றி வருவோம்

அதன் வலிமை பெருமை காண

நம் நாட்டை சுற்றி வருவோம்

 

நம் நாட்டை சுற்றி வருவோம்

நம் நாட்டை சுற்றி வருவோம்

அதன் அழகின் போலிமை காண

நம் நாட்டை சுற்றி வருவோம்

 

என் நாட்டை சுற்றி பாரு   

நீயும் கால் நடையாய் நடந்து பாரு

அதன் அழகை பார்த்தே நீயும்

மனம் மகிழ்ந்து வியந்து போவாய்.

 

வேதங்கள் கண் விழித்த காலம்

தொட்டு வாழ்ந்து வளர்ந்து வந்த தேசம்

இதன் அருமை பெருமைகள் யாவும்

சொன்னால் தீராது எந்நாளும்

 

அங்கு வடக்கே பார் மலை சிகரங்கள்

அதில் காணும் வெள்ளை பனி போர்வைகள்

அதில் வந்து தழுவும் அந்த மேகங்கள்

அதன் கூடவே வாழ நினைக்கும்

 

வந்து பாரு எங்கள் காஷ்மீரை

அதன் அழகை பார்த்து  மயங்க

முகளாய் மா மன்னன் ஜெஹாங்கீரும்

மண்ணில் ஸ்வர்கம் என்று ஒன்றிருந்தால்

அது இங்கேதான் என்று சொல்லி

அதை போற்றி புகழ்ந்து வியந்தான்

 

நேச மனம் கொள்ள விரும்பும் நாம்

பாச மனம் கொள்ள விரும்பும் நாம்

பகையை மனதில் கொள்ளாமல்

மனித நேயத்தை வளர்ப்போம் நாம்.

 

நம் உடலில் குடிகொண்ட சக்த்தி

நம் மனதில் குடிகொள்ளும் ஆக்கம்

நாம் சிந்தும் வியர்வையாலே நாம்

நம் மண்ணில் காணுவோம் தங்கம்.

 

இது தெய்வம் வாழும் திருநாடு

இது பாபம் தீர்க்கும் பொன்  நாடு

இது கங்கை ஒழுகும் திரு நாடு

இந்த காசியில் வந்து நீராடு

அந்த புனித தன்மையை நீ நாடு.

 

இது மா நதிகள் ஒழுகும் பெரும் தேசம்

இது வேத மந்திரங்கள் முழங்கும் தேசம்

இது சர்வ மதங்கள் வாழ்ந்து வரும் தேசம்

இதில் ஒற்றுமை காணும் தேசம்

 

இது காடு மலை வளம் கொண்ட தேசம்

இது வயல் காடுகள் நிறைந்த தேசம்

இது மா முனிவர்கள் வாழ்ந்த தேசம்

இது சித்தர்கள் வாழ்ந்த தேசம்

அவர்கள் பாதம் பதிந்த தேசம்

 

இது  மா வீரர் வாழ்ந்த தேசம்

அதில் தனி வரலாறு கண்ட தேசம்

அவர்கள் விட்டு சென்று போன

கல்வெட்டின் கலை அழகை எங்கும் பாராய் .

 

அங்கு கிழக்கே பாரு என் தேசம்

விவேகானந்தன் வாழ்ந்த தேசம்

உலகம் பெருமை கொண்ட

என்றும் அழியா புகழ் பெற்ற 

உத்தமர் வாழ்ந்த தேசம்.

 

அவன் வாழ்ந்த தேசம் அது வங்கம்

அதில் புனித காளியின் கோயில்

நம் நாட்டை காக்கும் தெய்வம்

அவள் பரமன் பாதி வடிவம்

அவள் சக்த்தி கொண்ட வடிவம்.

 

அங்கு மேற்க்கே பாரு நீயும்

போர்பந்தர் எனும்  கொஞ்சும் கடல் நகரம்

மகான் காந்தி பிறந்த நாடு

அதன் புனித தன்மையை பாரு

 

இங்கு தெற்க்கே மன்னன் வாழ்ந்தான்

தஞ்சை பெரிய கோயிலை பணிந்தான்

இங்கே மதுரை தன்னில் பாராய் 

பாண்டிய மன்னர் வாழ்ந்த தேசம்

தலை தூக்கி நிற்கும் கோயில்

இதுவே பரமன் வாழ்ந்த நகரம்

மிக புனிதம் கொண்ட நகரம்

 

அங்கு கங்கை யமுனை பாய

இங்கு காவிரி வைகை ஆறு பாய

பார்க்கும் திசையிலெல்லாம்

பல நதிகள் பொங்கி தவழ

நஞ்சை புஞ்சை எல்லாம்

செழிப்பாய் கொஞ்சி சிரிப்பதை பாராய்.

 

இங்கு தெற்க்கு  முனையில் பாரு

மூன்று கடல் சேரும் அழகை

இங்கு தழுவி வருமந்த  அலைகள்

கன்னி அவள் பாதம் கழுவி

என்றும் அவள் பெருமை பாடும் .

 

இன்னும் இனியும் உண்டு

நம்  தேசம் அதன் அருமை பெருமைகள் இங்கு

இதன் அருமை பெருமைகள் யாவும்

சொன்னால் தீராது எந்நாளும்

 

என் நாட்டை சுற்றி பாரு

நீயும் கால் நடையாய் நடந்து பாரு

அதன் அழகை பார்த்தே நீயும்

மனம் மகிழ்ந்து வியந்து போவாய்.

 

சுந்தரேச்வரன்  Date: 18th September 2017.

அதி காலையில் எழுந்ததும்  பக்கத்து தெருவில் ஓர் கார் வந்து நின்றது. அதிலிருந்து  தழுவி வந்துகொண்டிருந்த ஓர் ஹிந்தி பாடலை கேட்டேன். மிக பழைய  பாடல்  ஷைலேந்திரா கேசரிலால் அவர்களால் மிக அழகாய் எழுதப்பட்ட பாடல் . முகேஷ் சந்த் மாத்தூர்  ஷா ர் தா  ராஜன் அய்யங்கார் பெண்குரலில்  1967 ல்   வந்த பாட்டு.

அண்ட்ரே மிக செழிப்படைந்த  அமெரிக்காவை பற்றியும்  பெர்லின் போன்ற நகரங்களின் அழகை பற்றியும் விபரமாக படம் பிடித்து  நமக்கு வியக்கும் படி திரை உலகில் வெளிவந்த படத்தின் பாடல்.

துனியா கி சைற் கர்லோ

நானும் நினைத்தேன் சிறுது நேரம்.

எந்த விதத்தில் நம் நாடு சிறுதென்று.

ஐங்கரனை நினைத்தேன்  பாடல் வரிகளை தந்தார். அதுதான் மேற்க்கண்ட நமது நாட்டின் மேலாகவே தெரியும் பெருமை. இன்னும் ஆழமாக போனால் அதற்க்கு  முடிவே இருக்காது  

வானத்தில் பறந்து பார்த்தல் பூமி சிறுதாகத்தான் தெரியும்  ஆனால் பூமியிலிருந்து வானத்தை பார்த்தால் அது அனந்தமாக காச்சி அளிக்கும் . அதனால் தான்  இயற்கையை ரசிக்க வேண்டுமெனில்   நடந்தே செல்லணும் .  அன்று  இன்  எய்ட் டாலர்ஸ்என்றான். அது நிலம் தொடாமல் சுற்றுவதற்க்கு.    நடப்போருக்கு அது தேவை இல்லை.

 

அன்று அன்னமாச்சார்யார் கட்டெதுரா  வைகுண்டமு  காணா சைன கொண்ட என்ற ஒரு கீர்த்தனையில்  அந்த ஏழு மலைகளின் புனிதத்தன்மையையும் அழகையும் தன மனதுக்குள் கண்டு எழுதிய பொழுது   அவர் நம் நாட்டை பற்றியே முழு அளவிற்கு எழுதியிருக்கலாம் அல்லவா என்று என் மனம் துடிக்கின்றது 

 

குளிர் தென்றலும்  பனிச்சாறலும் 

குளிர் தென்றலும்  பனிச்சாறலும்  சுகமானவை

ஆல்ப்பையின்  மலைகளிலும்  யூறல் செருவினிலும்

குளிர் வந்த நேரம்  யூறோப்பாவிலெங்கும்

பனிமழை பொழிந்திட

பரவசமடைந்திடும்  இதையங்களில்.

 

கதிரோன்  செல்லும் பாதையில்

ஒளிக்கதிரை வீசும் வேளை

நிறம் மாறும்  பனிப்போர்வையின்

புது நாடகம்   தினமும் அரங்கேறும்

 

இதைக்காண காண  கண்ணில் தாகம் பெருகப்பெருக

நெஞ்சில்

வெகு நாட்க்கள் மண்ணில் வாழ  ஆவல் தூண்டுதே.

ஆவல் தூண்டுதே.

 

பனிமேடைதன்னில் பனிச்சாரல் கொண்டு

பனிச்செருவிலெங்கும்  பனிச்சறுக்கல் கலைகள்

பனிவாடைக்காற்றில் இளம் ஜோடிக்கிளிகள்

பருவத்தில்  தோன்றும் ஊடல் கூடல் கலைகள்

பலகோடி மக்கள்  பலதேசம் விட்டு வந்து

நட்ப்பை ,

பரிமாறிக்கொள்ளும் விதங்கள்

 

இதில்

மயங்கி மயங்கி  தினம் நெருங்கி நெருங்கி  கலக்கயில்

புதிய உயிரும் புதிய உணர்வும்  வருகின்றதே

வருகின்றதே.

 

மலைமீது போகும்  மின்சாரக்கயிறில்

அழகாக தொங்கும் தொட்டில்

அதில் நின்று பார்க்க  வெண் பனிமூடி நிற்க்கும்

சிறுதாக தோன்றும்  பூமி

அது போகும் வேகம்  அவையோடு நாமும்

வானில் பறக்கின்றபோல தோன்றும்

இதையெல்லாம் பார்க்க  இதிலெல்லாம் செல்ல

வியக்காதவன் இங்கு  யாரு ?

வியக்காதவன் இங்கு  யாரு ?

 

இது வேறு பூமி  இது வேறு உலகம் 

இதில் என்ன இந்த தோற்றம்

இஜ்ஜென்மம் இதனை பார்க்கின்றவரெல்லாம் 

முஜ்ஜென்மம் செய்த புண்ணியம் 

இஜ்ஜென்மம் இதனை பார்க்காமல் போனால்

வேறேது வாழ்வில் புண்ணியம்

வேறேது வாழ்வில் புண்ணியம் ?  

 

இது என்ன ஜாலம்  இது என்ன மாயை இதை கண்ட பின்பு

இதை படைத்த இறைவனே வியந்து போக

இதை பார்க்க கண்கள் இது போதாது என்று

இறைவனின் இருகண்ணூக்குள்  இவைகள்  கூறும்

இருகண்ணுக்குள்  இவைகள் கூறும்.

 

சுந்தரேச்வரன்

By Sundareswaran Date:  21st Oct 2015

 

When I was listening to the old Hindi song ‘Duniyaa ki sair kar lo’ written by Shailendraji in the year 1967, I was astonished the way in which America has progressed in technology and in its living standards, I had a dream to see that place once at least.

Years passed and nothing happened, the dream started waning.

When my daughter went to US, the dream once again sprouted in us. Whom else,  in my wife and myself.

But fate had it otherwise. Our dream once again got stalled. One day we will go with her and live with her and enjoy to our heart’s content, that’s sure. Wait until then.

Now, two days back I happened to hear the song ‘Mazhaikkaalavum panikkaalavum sukhamaanavai” written by Kavi Arasu kannadasan. A totally romantic melody interwoven by human body and nature.

My imagination went a little bit wild. A fusion of nature and a place far far away from India with a mix of around the world song was created. The result, I think, had come out well.

 

 Please link with www.youtube.com/watch?v=z6xgMKs-s7A  to listen to the Tamil film song.

The music by MSV is super. The voice of Jayachandran and Vani jayaram are scintillating. They could have choreographed the scene in a better way. 

 

This is in total contrast with that of Ilayaraaja fame

SwargamE endraalum  song praising our country and with a special touch to Tamil Nadu sung at Singapore where the world looks ultra modern.  

COMPANION

The tender flower like mind

When sings the morning melody,

The morning light appears

And all around spreads a fine tune

By the rhythm that of my heart beat.

 

In my happy moments in life

You are very close to me

And you are the one who dwells in me.

In the generations to come

And in the relationships that unite

You are the one with me always.

And in our joined life

No more loneliness and

No separation there is.

If born at any time

With you only I should join.

 

The lessons I learn are your thoughts

The perturbing feelings in me are fast

The boredom I feel at times

And the cheers that surges in me

Be our pleasure to enjoy.

 

Unite when we,

The happy feelings

Should belong to us only

And the rhythm in our eye lashes

Always be in tune with that of the octaves.

 

By Sundareswaran  Date: 18th September 2017.