இங்கும் அங்கும் எங்கும்

இங்கும் அங்கும் எங்கும்

காண்பது  யாரை

உனைத்தானா

கண்ணா………..

 

நான்,

இங்கும் அங்கும் எங்கும்

காண்பது யாரை.

 

நீரிலும்  நீயே

நெருப்பிலும் நீயே

செடி  கொடி  பூக்கள்

அனைத்திலும் நீயே

 

பிரபஞ்சத்தில்  எங்கும்

கலந்தவன் நீயே

உயிர் வாழும் அனைத்திலும்

உயிர் மூச்சும் நீயே.

 

இங்கும் அங்கும் எங்கும்

காண்பது  யாரை

உனைத்தானா

கண்ணா………..

 

நான்,

இங்கும் அங்கும் எங்கும்

காண்பது யாரை.

 

ஒவ்வொரு அணுவிலும்

இருப்பவன் நீயே

என் மனதில் என்றும்

வாழ்பவன் நீயே

 

நீயே சரணம்

நீயே அபயம்

நீ இல்லாமல்

நான் இங்கு ஏது.

 

இங்கும் அங்கும் எங்கும்

காண்பது  யாரை

உனைத்தானா

கண்ணா………..

 

நான்,

இங்கும் அங்கும் எங்கும்

காண்பது யாரை.

 

கல்லில் நீ இருந்தாலும்

கருணையின் வடிவம் நீ

காட்சி அளிப்பதில் தாமதம் ஏனோ

 

காத்து நான் இருக்கின்றேன்

கை  விட்டிடாதே

என் கவலை கொண்ட மனதை

தளர விடாதே

 

என் கவலைகள் ஒரு நாள் தீர்ந்திடுமோ

காலம் தான் அதற்க்கு பதில் சொல்லுமோ

மனம் கலங்கி நிற்க்கின்றேன்

பதில் உரைப்பாய்

கண்ணா உன்னிடம் அழைப்பாயா

என்னை உன்னில் சேர்ப்பாயா

 

சுந்தரேச்வரன் Date: 25th Feb 2018.  

Advertisements

கவரும் விழி அழகே

ஓஹ் ! கவரும் விழி அழகே ……….

ஓஹ் ! கவரும் விழி அழகே

உன் கவரும் விழி அழகால்

என் மனதின் நிலையை நீ உலுக்கிவிட்டாய்

 

இந்த மதுவின் கிண்ணத்தில்

நிறைந்து பொங்கும் அமுதினையும்   

தரையில் எங்கும் நீ ஒழுகவிட்டாய்

என் உறக்கம் நிம்மதியை கெடுத்துவிட்டாய்

 

நான் ஆடுகிறேன் சுழலுகிறேன்

என் கால் அடியை நானும் எடுத்துவைக்க

ள்ளா  டுகிறேன்  தடு  மாறுகிறேன்

உன் அருகில் நானும் அணைந்து இணைந்து

நிமிர்ந்து நிக்க

 

உன் கருவிழிகளில்

தேக்கி வைத்தத்  என்ன மதுவோ

என் உடலை எரிக்கும்

எரிபொருள் போல் ஒளி மயமே

ஒரு குளிரலையில் நான் இங்கு வியர்க்கின்றேன்

உன் விழிகளினால் நீ பொழிவதென்ன கூரம்போ

 

ஓர் நாகம் போல் பற்றிக்கொண்டேன்

சந்தனத்தின்  வாசம் வீசும் உன் உடலில்

நான் போதை இழன்று  போய்விட்டேன் உன் மதுவில்

 

ஓர் ஆசை தூண்டும் நிலையை என்னில் பரவி விட்டாய்

என் உறக்கம் நிம்மதியை நீ கெடுத்துவிட்டாய்

 

 

ஹா ஹா ஹா   ஹா ஹோ ஹஹோ ……..

 

 

 

சுந்தரேச்வரன்  Date: 12th Feb 2018.

 

Courtesy:  Lyric:  Oh nainon waale

Lyricist: Sidhaarth  Film: Padmaavat

 

Thanks for the inspiration to write in Tamil with few changes.   

ஓர் இதயம் தான்

ஓர் இதயம் தான்,    ஒரு வாழ்வு தான்

 

என்னில்  ஒரு இதயம் தான்

அதில் ஒரு வாழ்வுதான்

இவை  இரண்டும்

இவை  இரண்டும் உனக்கே  சமர்ப்பணம்  

 

என்னையும்,    என்னில் கொண்ட என்னையும்  

இவை இரண்டையும்

ஆம் உனக்காய்,

இவை இரண்டும் உனக்கே  சமர்ப்பணம்   

....…….

 

என் காதலும் நீ  அதில்

என்னில் வருகின்ற பக்த்தியில் நீ

என் வார்த்தைகளில், என் நிகழ் நிலையில்,

என் உணர்ச்சிகள் எதிலும் வருபவள் நீ

என் உயர்வுக்கும்  பதவிக்கும் காரணம் நீ

என் இதயத்தில் இசையின் கருவியும் நீ

என் மூச்சும் நீ  என்

நாடி நரம்பின் துடிப்பும் நீ

என் உயிரே நீ, என் இரகசியம் நீ  என் குருவும் நீ. 

என் நம்பிக்கை  நீ  என் தாகம் நீ

என் உடல் ஆடை அணிகலன் அனைத்தும் நீ

என் வெற்றியும் நீ என் தோல்வியும் நீ

என் மகுடம் நீ என் ஆணையும் நீ

என் மனதில் வருகின்ற மாற்றம் நீ………….

 

என் காதலின் ஒவ்வொரு பக்கலிலும்

ஒவ்வொரு காலை மாலை பொழுதினிலும்

ஓர் நிகழ்நிலை உண்டதில்

ஓர் கௌரவம் உண்டதில்

அவை இரண்டும் முழுதுமாய் உனக்காய்தான்

உனக்காய்தான்,

அவை இரண்டும் உனக்காய் இங்கு சமர்ப்பணம்  

 

 

சுந்தரேச்வரன்  Date: 24th Dec 2017.

 

Courtesy: Lyric: ‘Ek dil hai, Ek jaan hai’

Lyricist: A M Turaaz    Music: Sanjay leela Bansali

Film: Padmavati

Every picture frame is superb. The way he pulls her towards him sitting in the swing is superb, the way she sprays the colour on him is superb, the way the colour print of palms taken in the robe is superb, the final glance of her with tear filled eyes is extremely superb.

 

Thanks for the inspiration to translate this poem in Tamil.

 

Please link with http://www.bollynook.com/en/lyrics/20802/ek-dil-ek-jaan/

Squeezing the KARUVADAAM

Squeezing the KARUVADAAM Ribbon POKKODAAM and Finger rolling of MURUKKU

 

One of the best mouthwatering oil fried stuff that goes with any drink or meal either as a side dish or can be treated even as a main course, if no other food is available. A wonder stuff to munch during train travels covering very long distances and while it rains outside. Every time it is made, it disappears in thin air even before the karuvadam pieces could see them by themselves! Forget cholesterol level for some time.

 

It is prepared to munch, take out as a bunch or it will be grabbed by both hands even by standing upside down sinking the head inside the drums in which it is kept. When the relatives who are celebrities (people in high posts living in Delhi and Bombay and Calcutta) visit our village houses once a year (mainly to grab these items in bulk) as if to pray at the so called ‘Kuladeivam temple’, the present day jargon that goes around with the priests who come to perform homams and rituals, apart from the great word ‘vaasthu’.

 

It is prepared in a very celebrating manner during the hot months of the year. My Periamma and mother were the front rankers to bear the entire ordeal in the preparation of this ‘hot’ stuff.

 

Do not think that it’s as easy as squeezing out the toothpaste on to the brush.

 

The preparation of the basic matter, the pasty tasty flour compound with so many ingredients is a time and fuel consuming affair and have to bear the heat that they absorb in their body.

The relentless tribulations that they used to undergo standing under the hot sun squeezing  it out through the single hole mould and multi hole mould and die of desired cross section with a mandrel and a cylindrical device, more or less looking like a hypodermic syringe of a larger size, may be a tamash for someone but the perfection they show in standing, bending down is a very difficult exercise, the pain of which they forget in the happiness of making it and in others packing it in their bed rolls and boxes without any ‘hand or arithmetic’ so to say. Only with the right consistency the basic paste will come out from the syringe, otherwise it will bounce back as a rigid stuff inside the syringe.

 

Later I learnt this extrusion technique while studying metallurgy. That heat in the steel plant was something to earn for my stomach but nothing came tasty other than this extruded murukku dried under the solar heat and fried in oil.

 

Some will specify the type of ‘vadam that should get squeezed. Plain and smooth noodle size, bigger dia size and with star design and many more. With multi hole it must be straight and round layer type. Even they used to write letters after letters even one month before their arrival.

 

More than the extrusion process on the mat made of palm tree reeds, its protection from cunning crows is more important.

I and my elder brother used to take care of it on hourly based contract. Usually these processing will be during annual holidays so that we have sufficient time at our credit. This business of ‘driving the crow’ is on a false promise from our mothers that one handful of vadam will be served extra, but it will be often forgotten.

 

In this we too used to make contrivances like tying a black clothe at the end of a long pole or tying with a bunch of loose feathers we collect from our compound and waving or by keeping one or two umbrellas opened out and we enjoy in thinking that these will create a fear in crows, but often fail.

On the first day it will be a little hot and pasty and will not get caught in their long beaks, but especially from the second day as they get partially dried out and easy to pull out from the mat, we have to be more vigilant.   

 

While making the first one is an outdoor activity right from extrusion till it dries up fully which will be a two day workout, both the latter ones are totally an indoor activity.

 

Many neighborhood mamies who are proficient in the practical art of finger rolling and spiraling will be invited and they will be provided with lunch and coffee and a calculated number of murukku will be given as parcel depending on the number of children they have. It is a pure reciprocal arrangement among them.

While spiraling is an indoor process under cool roof and fan, the frying is a hot process and our dear grand ma Chella Mami is the one who will sit near the fire and boiling oil with a charming and smiling face and (a truly nishkkaama karma) see that the murukku comes out with crisp golden brown color without twisting or bending or breaking. With two long billiard type cues she will collect the murukku like chicken teriyaki on stick!

After a very long spell of Raagam Thaanam Pallavi she will end it with a thukkada and Mangalam and that’s the pokkodaam part of it.

 

Why I mentioned a very long process is that in between making crisp murukku some semi boiled murukku will be prepared as a kosuru which generally does not go under the actual counting of the final product. In between, the final products also undergo some unwanted drop tests as if to measure its tenacity and resilience. These numbers also will disappear without a count. 

 

The pokkodam part is done by direct squeezing into the boiling oil. It was her time pass and jiffy work.

 

Finger rolling extrusion is a much more difficult art in making murukku. The amount of flour paste that should be kept inside the palm and the first pull of flour to reach the finger tips and the speed and rate of roll and the quantity that should come out from the gentle squeeze of palm uniformly and the Archimedean spiral turns that it has to undergo are something that are beyond the polar equations and dynamic viscosity that we learn in analytical geometry and physics. It is the mother’s touch and the knowledge they had acquired over a period of many years to master this trick. A pure rule of thumb craft. It’s more than an art. This art has to be learnt, not my animation tricks in computer, but by sweat and pain and patience.

Today machines might have taken over and we are interested only to eat now rather than restoring that vanishing art.

One may ask “where is the time?” Can the computer stretch the day into 48 hours? Or the helpline F1 will pour out the murukku from the bottom of computer console?

 

This art I could feel when I was working in the Kautex German plastic extruders. The amount of flow of molten plastic into the parison  and capturing it in the cold metal moulds and the injection of high pressure air to inflate the molten one into its shape as in mould, the quantity at its neck and bottom were all to be precisely adjusted to work in sync.

 

The artwork in making the murukku is indeed great. Human mind, brain and action and concentration, all in sync. They talk while making these murukku but hardly they go wrong and with due respects it is pardonable looking at the free and affectionate service they render. The wrong spiraling will be reset without loss, but in plastic it cannot.

 

By Sundareswaran Date: 10th Feb 2018.

 

What made me write this?

Today, at the age nearing 70, I was trying to help my wife in squeezing out this karavadam at the terrace. The pain and effort we took in spreading it carried me back to my childhood days.

 

தனிமை

உயிர் வாழ்வதும்தான் எதற்க்கோ

எதை எதையோ தேடி

அதன் பின்னால் அலையவா

அலறவா  ஓடவா  அழுதிடவா

 

பனிமூட்டம் போல் அது வந்தும் என்ன

புலம்பி பொறாமையால்

உயிர் விட்டாலும் என்ன

யாரேனும் அதையும்தான்

பொருள்ப்படுத்திடல் உண்டோ ?

 

தனிமையில் நான் இங்கு வாழ்கிறேன்

எனக்கு என்னைத்தவிர  வேறு யாருமின்றி

நல்லதை தேடி வெகு தூரம் தான்

என்னுடன் இருந்தவர் போய்விட்டனர்

மீண்டும்

தனிமையில் என்னை தவிக்க விட்டு.

 

தனக்கு தேவைகள் வந்து சூழ்கின்ற நேரம்

என்னுடன் சேருவர் பலர்  நண்பர்களாய்

என்னிடம் நேசம் பாசம் கொண்டவர் என்று

அவர்களையும்

சொல்லிடத்தான் இங்கு முடிவதுண்டோ ?

 

எப்பொழுதும் என் வீடு திறந்திருக்கும்

ஆனால் நான் மட்டும் தனிமையில்

கண்ணீர் வடிக்கிறேன்

நண்பர்கள் என்று நான் பெருமையில் நினைத்தும்

என் கண்ணில் எங்கும் அவர் தென்படுவதில்லை .

 

எனக்கு சிறப்பாய் கிடைப்பதெல்லாம்

வெகு தூரம் இருந்தவர் பேசும் வார்த்தைகள்

என்னுடன் கவலை கொண்டபோல் தோன்றும்

என் முன்னில் காட்டும் முகத்திரை முகங்கள்

 

என்னிடம் அவர் என்ன அக்கறை கொண்டவரா

அவர் காட்டும் கவலைதான் தேவை அற்றதா

நான் அறியாமல் என்னை அது தடுமாற செய்யுது

என் நெஞ்சத்தை அதுவும் புண்பட செய்யுது

 

பாபம் செய்தோர் மேலும் மேலும்

இருட்டில் இருந்து இருட்டுக்குள் செல்லும்

பாதாள சுரங்குக்குள்

போய்  சேருவார் என்று

ஓர் சான்றோன் அன்றதை எழுதி வைத்தான்

 

ஆனால் எவனுக்கேனும் சொல்ல க்கூடுமோ

தனிமையில்  இருந்தவன்  எவ்விடம் செல்வான் என்று.

 

தனிமையில்  துக்கத்தில் இருந்திட வேண்டுமோ

இனியும்  இனிமையாய் இன்பமாய்

வாழும் இடம் கிடைக்குமோ?

 

இனிமேல்,

தனிமையும் இல்லாத  கவலையும் இல்லாத

இடம் ஒன்றுதான் கிடைத்த போதிலும்

நிம்மதி மனதில் நிரம்பிடுமோ ?

 

 

சுந்தரேச்வரன்

 

By Sundareswaran  Date: 26th Jan 2018.

 

Thanks for the inspiration to translate in Tamil with few changes in words.

 

 

Courtesy:  Blog of AMMINI

‘SauhridangaL ennodu paRanjathu’  Aug 29, 2008

‘Why even be alive?

 

Caption: ‘Bandhura kaanjana koottilaaNengilum’

VallathOl Narayana menon

 

Dante once said that sinners go where it is dark and dank.

And in the hot below,

Where Hades rules.  

பரிசு பொருள்கள் 

இது  பரிசாகவோ  தானமாகவோ  கொடையாகவோ இருக்கலாம். எப்படியானாலும்  மனம் திறந்து பிறருக்கு கொடுக்கையில் அது நன்றே. முக்கியமாக பரிசுகளை அவர்களின் தேவை என்ன வென்று நம்மால் அறிய முடியாத போதிலும்.

 

பிறந்தநாள் விழா திருமணங்கள் இதற்க்கெல்லாம் செல்லும்பொழுது  பரிசுகள்  வழங்கப்படும். இது அவர்களுக்கு பொருந்தும் பொருளாகவும் உபயோகத்துக்கு தகுந்த   தாகவும் இருக்கணும். ஆனால் பல பொழுதும்  ஒரே பொருள் பலரிடமிருந்து வந்து சேரும்இது ஒருவகை மற்றவருக்கு தீங்கு செய்யாத ஆனால்  ஏதாவது கொடுக்க வேண்டும் என்கின்ற கட்டாயத்தால் வருபவை.

 

சில நேரம் நமக்கும் யோசிக்கலாம். இந்த அதிகமாக வந்த பொருள்களை மற்றவரின் திருமணத்துக்கு கொடுத்து விடுவோம். இது தந்தவருக்கே திரும்பிடாமல் பார்த்தால் நலம். இல்லையேல் இதை ஞாபகமா  படுத்திக்கொள்ள முடியும் . மொய்  எழுதி வைப்பவர்போல். இதில் தப்பில்லை. ஆனால் ஒரு சிக்கல்.

 

தானம் என்பது  மனம் அறிந்து மனம் நிறைந்து  கொடுக்கும் பொருள்கள். கர்ணன் தன்  கவசத்தை  இந்திரனுக்கு தானமாக கொடுத்தான்தனக்கு அதனால் பிறகு துன்பம் ஏற்படும் என்று தெரிந்தும் .

 

அசோகன் தன் உடுதுணியைக்கூட தானமாக வழங்கினான். பிறகு அவன் மகள் வந்து அவனுக்கு மறுதுணி உடுத்தும் வரையில். ஆனால் அவன் இதைக்கூட அறியவில்லை தான் அம்மணம் என்று.

 

கர்ணன் கொடை  வள்ளலாகவும் இருந்தான். மழை நாளன்று ஒருவன் வந்து விறகு கேட்டதும்  தன் அரண்மனை  கூரையைக்கூட பிய்த்து கொடுத்தான். அது வலது கை  கொடுப்பதை இடது கை  அறியாமல் கொடுக்க வேண்டும் என்றார் கண்ணதாசன் . அதுமட்டுமலாமல் அதை வாங்குபவன் கை  உயர இருக்கவேண்டும் . அவன் அதை கொடுப்பவன் கையிலிருந்து தூக்கி எடுத்துக்கொள்ளவேண்டும் என்றும் சொன்னார். என்ன ஒரு பெருந்தன்மை  அதற்க்கு.

 

ஆனால் சில நேரம் சில பண்டிகை காலங்களில் சில பொருள் நமக்கு கிடைக்கும். இது தன் உடலில் இருக்கும் வண்ண காகித உறையை க்கூட அல்லது  கண்ணாடி போன்ற பிளாஸ்டிக் உறையை க்கூட விட்டு ஒருபொழுதும் வெளி வராத பொருள். ஏன்  என்றால் இது ஒன்றுக்கும் உதவாது இப்படி வட்டமிட்டு  ஆள் மாறி செல்வதை  தவிர. அளவில் குறை பட்டதும் எங்கும் எட்டாததும்  கோணலாக கத்திரிக்கோலால் புண்பட்ட   ஜாக்கெட் பிட்கள்தான் இந்த பொருள்கள்.  இந்த பொருள்கள்  விண்  வெளியில் கோள்கள் சுற்றுவதைப்போல் சுற்றி காலப்போக்கில் காயிலாங்கடை வந்து சேரும். இதே துணிமணியாய் இருந்தால் நிறம் மங்கி காய்ந்துபோய் நிலம் துடைக்க க்கூட லாயக்கற்றதாகிவிடும். என்ன செய்வது. பிறந்தால் ஒருநாள் இறப்பு நிச்சயம்.

இதற்குப்பெயர்தான் அந்தரத்தில் தொங்கும் பரிசுகள் என்று. நவராத்திரி, வரலக்ஷ்மி  நோன்பு போன்ற காலங்களில் இது கோள்களின் பெயர்ச்சிபோல் இடம் மாறும்.

 

இது ஒருவகை உங்களுக்கு மட்டும் கிடைக்கும் தேவை இல்லா பரிசல்ல  இதை  நீங்கள்  மற்றவருக்கு மாற்று பரிசாக கொடுக்கும் நேரம் அதை குற்ற  உணர்வோடு பாராமல் இருந்தால் போதும். இதை எல்லாம் வாழ்வில் சகஜமாக  எடுத்துக்கொண்டு  இதை நினைத்து புன்னகையுங்கள்  உங்கள்க்குள்ளையே. என்னடா திருப்பதிக்கே லட்டுவா இல்லை எஸ்க்கிமோவுக்கே பனிக்கட்டியா என்று சொல்வதுபோல் தமாஷாக..

 

ஆனால் சில அறிவுஜீவிகள் என்று நினைப்போர்  மற்றவனை கணக்கிட்டு பழி தீர்க்கும் எண்ணத்துடன் அல்லது அவன் மனதை புண் படுத்தும் நோக்கத்துடன் இல்லையேல் அவனுடன் ஓர் போர் தொடுக்க ஆயத்தமாம் வண்ணம்  வேணுமென்றே சில பொருள்களை பரிசாக  வழங்கி கண் மறைவாக சென்று விடுவார்கள்.

 

இந்த கூட்டத்தில் சிலர்  தன் வீட்டில் உள்ளது ராசியானதில்லை என்று  இன்றைய வாஸ்த்து தந்திரவாதிகளின் சொற்களைக்கேட்டு  அந்த பொருளை கை கழுவி விடும் வண்ணம் செயல் படுவார்கள்.  அதற்குப்பின்  அதை பெற்றவர்கள் வாழ்வில் உயர்ந்துவிட்டால்  நான் அதை பறிகொடுத்துவிட்டேனே அது அது கிடைத்ததால்த்தானோ  என்று நினைத்து வயிறெரிவார்கள்.

 

ஜாவர்  சீதாராமன் கதை பட்டணத்தில் பூதம் மனதில் வருகிறது. தன்  வீட்டில் இருந்த பளிங்கு  ஜாடி இராசியில்லை  என்று அதை  மேடையில் பாட்டுப்போட்டியில் வெற்றிபெற்ற ஜெய்சங்கருக்கு கொடுத்து அது தனக்கே  பிறந்தநாள் பரிசாக  திரும்பி வந்ததும்  அதை ஜெய்யிடமே திருப்புகிறார் வி கே ராமசாமி.

இதை திறந்துபார்த்த ஜெய்யும் நாகேஷும் அதன் உள்ளிலிருந்து வெளிப்பட்ட பூதத்தால் வாழ்வில் பணக்காரர் ஆகிறார்கள்.

தயவுசெய்து தன்  வீட்டில் இருக்கும் விளக்குகளையும் கடையில் இருக்கும்  விளக்குகளையும் துடைத்துப்பார்க்க நினைக்காதீர்கள்.  அலாவுதீன் விளைக்கைப்போல அது செயல்படாது.   

 

இந்தளவிற்கு எழுதிய எனக்கு குற்ற உணர்வு ஏற்பட்டுவிடும் நான் அந்த புகழ்பெற்ற ஆங்கில எழுத்தாளர் ஓ ஹென்றியின்  கிப்ட் ஒப் மாஜேகதையின் சாரத்தை சொல்லாமல் இருந்தால். எந்த அளவிற்கு இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் நேசித்திருந்தார்கள் என்பதை சுட்டிக்காட்டும் கதை. அல்லது காலம் இருக்கும் காலம் வரை கட்டிக்காக்கும் கதை.

 

இது கதையல்ல. யாருடைய எனும் நிஜ வாழ்க்கையில் அந்த நாளில் இது நடந்திருக்கக்கூடும் என்று நான் நம்புகிறேன்.

 

தங்கள் வாழ்வில் அன்றாட இயலும் வறுமையைக்கூட பாராமல்  தன்  கணவனுக்கு தேவையானது என்னென்றறிந்து  கடிகாரத்துக்கு பொன் சங்கிலி வாங்கி வருகிறாள் தன்னிடம் இருந்த பொக்கிஷமான தலை முடியை பணத்துக்கு விற்ற பிறகு. அதைபோல் அவனும் தன்  பொக்கிஷமான  கடிகாரத்தை விற்று அவளுக்காக வாங்கி வருகிறான்   கூந்தல் சீவி  முடிக்கும் சீப்புகளின்  பெட்டியுடன். இரண்டும் இங்கு விலை போகாத பொருள் ஆனது. ஆயினும் தன்னை மறந்து தன் சுகத்தை மறந்து  இருவரும் வாங்கி வந்த அந்த பரிசுப்பொருள்களின் விலை  அவர்களின் நேசத்துக்கும் காதலுக்கும் முன்னால் விலை இலா பொருளாக போனது. கர்ணனுக்கு கண்ணதாசன் சொன்னதுபோல் வறுமைக்கு வறுமையை வைத்ததோர் மாமன்னன் வாழ்க  வாழ்க  

ஜிம் மும்  டெல்லாவும்  இவர்கள் வாழ்க.

 

By Sundareswaran Date: 6th Jan 2018.

 

Source: From Times of India Times curator section dated 7th Jan 2018.

“A stimulating idea and opinions” and mine is an inspiration from this article with a little run over.

இறைவனுடன் கலந்துவிட்டேன்

அருவி அலையில் தவழ்ந்து மகிழ்ந்து

ஒழுகி செல்லும் மலரே

ஒழுகும் பொழுது மகிழ்ந்து நீயும்

அலையுடன் சொன்னதென்ன

 

தருணம் தாண்டி தருணம் நழுவி

நாள் செல்வதுபோல்

நான் ஒழுகி ஒழுகி முன்னே செல்வேன்

திரும்பிட மாட்டேன்

 

இருக்கும் நேரம் இருந்து நானும்

இன்பம் தனை காண

ஒழுகும் நீரில் நறுமணமும் கொஞ்சம்

அதனுடன் கலப்பேன்

அதையும் தாண்டி அலையில் நீந்தி

ஆழ்க்கடலில் கலப்பேன்

 

இயற்கையுடன் கலப்பதுதான்

என் வாழ்க்கையின் குறிக்கோள்

இறைவனுடன் கலந்துவிட்டேன்

நான் பிறப்பதன் முன்னே

 

 

சுந்தரேச்வரன்  Date: 2nd January 2018.