புது மொட்டுகள்

புது மொட்டுகள் நாளையும் விரிந்துவரும்

சிரிப்புடன் நறுமணம் கமழும் மலர்களாகும்

புது மண்ணில் பொலிவுடன் புது  புல்  முளைக்கும்

புது பாதங்கள் அதன்மேல் நடந்து செல்லும் .

 

அவை என் அமைதியை குலைக்க வரவில்லையே

நான் யார் அவைதனின் அமைதியை கெடுப்பதற்க்கு

அவையுடன் சேர்ந்து  என் பொழுதுகளை

தினம் தினம் பங்கிடத்தான் என்ன கூடாதா ?”

 

 

நான் ஒரு சில நொடிமட்டும் வாழும்  கவிராயன்

என் கதையும் என்னை தொடரும் அதுவரைதான்

என் தனித்தன்மை என்பதும் அதுவரைதான்

என் இளமை ப்பருவமும்  அதுவரைதான்

 

கவி பலபேர்  என் முன்னமும் வாழ்ந்திருந்தார்

இதுபோல்  அவர்களும்  மறைந்திருப்பார்

கண்ணீருடன்  ஒரு சிலர் சென்றிருப்பார்

ஒரு சிலர் கவிதைகள் பாடி சென்றிருப்பார்.

 

அவையும்  நொடிக்குள்ளில் மறைந்திருக்கும்

அதுபோல்

நானும் ஒரு சில நொடிகளில் மறைபவன்  தான்

நாளை  நானும் உங்களை பிரியக்கூடும்

இன்று உங்களில் ஒருவன் என்றிருந்தும்

 

நிறையபேர்  நாளை இன்னும்  வருவார்

விரியும்  கவிதை மொட்டுகள் பறித்துக்கொண்டு

என்னைவிட நன்றாய்  பாடுவோரும்

அதை  இன்னும்  மிகையாய் கேட்க்க  நினைப்போரும்

 

வரும்  நாட்க்களில் என்னை  நினைப்போரும்

இங்கு இருப்பார் என்று  நான் நினைக்கின்றேன்

எதற்க்காக அவர் என்னை  நினைக்கணும்

எதற்க்காய்  ஓய்வில்லா உலகம் தன்

நேரத்தை  துலைக்கணும்

 

சுந்தரேச்வரன்  Date: 15th April 2017.

 

This is one of those songs that I listen to at some odd hours of the day. I like how this song goes beyond the happiness, the sadness and all other emotions. It talks more about the transience of those emotions, the temporariness of everything in life, the short span of life itself. That is the truth and that  our life. At the end of the day it is just a moment in the timeline of existence. We live, create a few memories, share a few stories, write some, read some, pass some on, we enjoy we get worried  and then we die. We may be remembered by the people we met for a generation or two and then we will all be forgotten. The way the world is shaping up, with busy stressful schedules, it is hard to spend a moment remembering those who are alive forget those who are gone forever. The beauty of the song is how the artist thinks of his own mortality and talks about the artist that will follow him. In the final paragraph he wonders if he will be remembered and questions why he should be remembered, and if he deserves the time that he hopes people will one day give him.

The conversation between Yaksha and Yudhishtira is pertinent in this context. When asked by the celestial form as to what the biggest surprise on earth is, Yudhishtira replies self-assuredly that it is the ability of human beings to go on with their lives as if nothing happened, despite the millions of lives that perish every day. Even as the body is carried to the pyre, the men who have assembled around, voice their concerns on more immediate issues. Death appears insignificant and quite a far-flung possibility that everyone but oneself needs to be bothered about.

Ezhuthum intha maNNil

ThuLirilaigaLil

Maayum  un  mugavariyai.

Viriyum athu maRaiyum

Antha vaan nilaa vaLarumpOl

Unathu uyir sellum varai.

Nadantha kaaladigaL  maainthuvidum

Thodarum antha aathmaavin payaNam

Aathiyil  paathiyil vantha njaapakangaL

Manathil Kaadaai  sezhithidum.

Manathai vittu maranthavai meendum

NizhalpOl unnai thodarnthidum.

 

MazhaithuLaigaL veezhnthu sithari

Eriyaai  nathiyaai MaaRi

Meendum mEgamaai  vaanil uyarvathupOl

Vaazhvil suga dhukkangaL anaithumE

Vaazhvin poruLaaga maaRi

SiraivaasampOl meendum thodarnthE varum.

Ithaiyellaam porutppaduthaamal vaazhvathe vaazhvu.

 

Courtesy:  Lyric: “ Mei pal do pal kaa shayar hoon”

Lyricist:  Sahir Ludhyanvi Ji     Singer:  Mukesh Da    Music:  Khayyaam Ji   Film:  Kabhi kabhi

 

मैं पल दो पल का शायर हूँ
पल दो पल मेरी कहानी है
पल दो पल मेरी हस्ती है
पल दो पल मेरी जवानी है
मैं पल दो पल का…

मुझसे पहले कितने शायर
आए और आकर चले गए
कुछ आहें भर कर लौट गए
कुछ नग़मे गाकर चले गए
वो भी एक पल का किस्सा थे
मैं भी एक पल का किस्सा हूँ
कल तुमसे जुदा हो जाऊँगा
वो आज तुम्हारा हिस्सा हूँ
मैं पल दो पल का…

कल और आएंगे नग़मों की
खिलती कलियाँ चुनने वाले
मुझसे बेहतर कहने वाले
तुमसे बेहतर सुनने वाले
कल कोई मुझको याद करे
क्यूँ कोई मुझको याद करे
मसरूफ़ ज़माना मेरे लिये
क्यूँ वक़्त अपना बरबाद करे
मैं पल दो पल का…

Thanks for the inspiration to translate in Tamil.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s